-Bildiklerim-… Biliyorum… Gideceksin yine güneş doğduğunda!. Hergün yaptığın bu değil mi.! Bir bilsen sensizliğin verdiği sancıları, Belki gitmezdin… Güneş doğdu, Mum ışığı,duvara resmedilen gölgeni, Benim gölgemin yanından alıp gitti… O da görevini tamamladı… Şimdi...
-Bıraktığın Gün Gibiyim- Şunu bil ki sevdiğim; Bıraktığın gün gibiyim… Aradan aylarda geçse, Hala yankılanır kulaklarımda son sözcüklerin, Bana dokunuşundaki titreyişim, Gözlerimin parlayışı, Ve hala, Seni seviyorum diye haykırışı Gözlerimin, Anla ki bıraktığın...
-Umutlar- Bu acıyı tatmayan yoktur belki de, Terk ediliş ve ardından yakılan gemiler… Yakılan gemiler; Belki de başka limanlara demir atmaktan korktuğumuzdan… Pusulanın ayrılığı göstereceğinden öyle...
"BİLESİN" Hangi kelimelere sığdırsam seni, Yetmez ki sana olan sevgimi anlatmaya, Sana açlığımı, Susuzluğumu anlatmaya yetmez ki... Bilesin ki; Ben sensizde olsam, Seni yaşadıkça, Sen beni anlamlı kılansın... Eğer birgün dönersen öyle bir doğruyla...
Yalnız bir dünyadayım ben anlatamadığım ,İçine kimselerin sığamayacağı bir karanlık ,Boğulmanın eşiğinde sürünürken ,Çıkış ...
"HASRET TADINDA" Öyle düşüşün vardı ki yüreğimden, Bana hüzünden başka ne bıraktın... Bir hatırına düşebilseydim, Yokluğuna göz yaşı döktürmezdin... Şehrimin ışıkları yetmiyor aydınlatmaya karanlığımı, Gittikçe gömülüyorum, Yeniliyorum sensizliğe... Beni erken karanlığa attın, Bitirdin gülüşlerimi, Bitirdin...
ıÜüDilimdeki en güzel kelimelerle sana yeni isimler takıyorum, Baharım,aydınlığım,güneşim,yıldızım... Tatlı bir gülümseme yayılıyor yüzümde seni düşündükçe, Sonra yollara sevdalanıyorum, Beni sana getiren yollara... Her yeni günde bir kat daha arttırıyorum...
GEÇİP GİDEN ZAMAN Penceremde oturdum yine dün gece ,Sabahın ilk aydınlığına dek ,Geçmişi düşündüm uzun uzun...
-BU AYRILIK BİTİRİR BENİ- Hangi gece avutabilir bu yalnızlığı, Hangi (el) sarar bu kanayan yaraları, Hangi ayrılık atar seni, Böylesi dipsiz kuyalara... Avunabileceğin bir kelime bırakmaz giderken, Ne bi umudun...